NADAPANG BATA
On my way to the office today ay nakabangga ang jeep na sinasakyan ko bandang Manila Pen... la pa akong money dahil di pa ako sumusweldo so naka budget talaga ang pamasahe, for that i had no other choice but to walk the rest of my way to the office. Sakto lang ang travel time kapag naka jeep, dadating ako sa office ng 8:30 impunto, eh kaso nga lakad galore nanaman ako today so malamang malalate ako at ayoko sanang malate kaya hala, sige bilisan ang lakad! Kakamadali hindi ko napansin na ubos na pala ang sidewalk na nilalakaran ko at mas mababa na pala ang ground ng susunod na tatapakan ko... ayun dahil hindi pantay ay natapilok ako at natumba...Yes! Natumba as in para akong nagpapaint sa floor, ganun ka plakda. Maraming tao na nakakita?! Yes! Madami as in more than 15 siguro dahil madaming naglalakad...you know naman Makati.
Sad lang na sa dami ng tao, nobody bothered to help. Parang nakarelate tuloy ako sa feeling nung man going down from Jerusalem to Jeriecho sa The Parable of the Good Samaritan. Ang pinagkaiba lang namin ay nadapa lang ako at may good samaritan na tumulong sakanya. Hay, madami pa nga talagang kailangang gawin mga kapatid.
Pagdating ko dito sa office tinatanung ko si Lord, batok po ba yun?! Para saan?! Counted pa ba yung usapan natin dati?! Or may pinapakita ka lang?! Masakit ah! Hindi kasing sakit nung dati pero masakit din...
Tinatawanan nila ako dito sa office na ang laki-laki ko na nadadapa pa ako. Kulang daw ako sa vitamins, sabi ko kulang lang ako sa balot...hehe! Tapos babarahin pa ako ni Mama ng, akala ko ba ako lang ang nadadapa?! Masakit parin tuhod ko, malamang bukas may pasa ito... may onting galos ako sa kamay ko malamang dahil sa biglang pag tukod ko sa pagbagsak, di tuloy ako makapag type at makapagsulat ng maayos. Haaay, di pala lahat ng lampa at yatot... ='P
2 comment(s):
By
Anonymous, at
5:36 PM
By
bobbiedibabidibuh, at
6:42 AM
Post a Comment
<< Home